GA NAAR KLANTENSERVICE - BEL ONS 06 8339 5258

Welkom op de winkel van dé Griekenland Specialist!

Olijven

  • Oogst 2017-2018: beter dan vorig jaar

    De olijvenoogst is nog op volle gang in Griekenland. Overal in het land worden de netten onder de bomen gelegd en draaien de oliepersen overuren.

    De verwachting voor de olijfolie productie in Griekenland is op dit moment zeker positief te nemen. Er zal circa 20% meer olijven worden geoogst. De vebeterde olijvenoogst betekent niet automatisch dat 20% meer olijfolie uit de pers zal komen; een groot deel van deze stijging heeft te maken met de "tafelolijven", olijven die bedoeld zijn om te eten en niet om olijfolie van te maken. Lees verder

  • Oogst 2016-2017: 14 procent minder olijven

    De wereldproductie van olijven zal vermoedelijk in 2016-2017 met zo'n 14 procent dalen ten opzichte van het vorige oogstseizoen. Men hoopt in totaal 2,713,500 ton olijven te kunnen oogsten. Europese boeren zullen naar verwachting ongeveer 1,923,000 ton binnen kunnen halen, een vermindering van 17 procent. Lees verder

  • Een bijzondere olijf: Negrel

    Ook de olijf ontkwam niet aan wat sommigen 'de vooruitgang' noemen. Rassen die eeuwenlang met succes verbouwd werden waren niet opgewassen tegen de wens om steeds meer en steeds sneller te produceren. Dat betekent dat sommige rassen olijven te kleine olijven opleverden of dat het groeiseizoen iets te lang duurde voor ongeduldige boeren en afnemers. Die rassen maakten plaats voor nieuwe rassen die wel aan de eisen van de moderne tijd voldeden.

    Nu zijn die rassen vergeten rassen geworden. Toch blijkt dat er af en toe een oud zaadje ontkiemt in een olijfboomgaard en als hij dan geluk heeft wordt het oude ras herontdekt door iemand als Sergio Cozzaglio, samen met zijn vrouw Ilaria Galetti, eigenaar van La Zadruga, een olijfboomgaard aan de westelijke oever van het Italiaanse Gardameer.

    Cozzaglio zag dat er af en toe een olijfboom tussen zijn reguliere rassen stond met wat afwijkende kenmerken. Hij raakte in gesprek met enkele stokoude bewoners van het nabijgelegen dorp en die wisten hem te vertellen dat het ging om de 'Negrel', een cultivar die tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw nog volop in de regio werd verbouwd. De naam 'Negrel' is vermoedelijk afgeleid van het Italiaanse woord 'nero' dat 'zwart' betekent. De olijven zijn inderdaad zeer donker van kleur en ook de bladeren van de olijfboom zijn donkerder dan andere rassen.

    De oogsten van een cultivar als de Negrel zijn natuurlijk zeer beperkt omdat er (nog) maar weinig bomen groeien. Dat dwingt Cozzaglio om extra virgin olie te ruilen met zijn buren zodat er toch nog voldoende olijfolie voor de klanten overblijft.

  • De olijfboom van Vouves

    De olijfboom van Vouves, Kreta! De olijfboom van Vouves, Kreta!

    In het plaatsje Ano Vouves (Ελιά Βουβών) op het Griekse eiland Kreta staat mogelijk een van de oudste olijfbomen ter wereld. Het is één van zeven olijfbomen die tenminste 2,000 jaar oud zijn. De exacte leeftijd kan niet meer bepaald worden om de kern van de boon is vergaan, maar in de directe omgeving zijn enkele graven gevonden die prehistorisch zijn.

    De boom in Ano Vouves produceert nog steeds olijven en men heeft vastgesteld dat hij in het verre verleden geënt is met de cultivar Tsounati. De stam heeft een omtrek van 12.5 meter en een diameter van bijna 5 meter.

    Olijfbomen kunnen heel wat natuurrampen ondergaan en doorstaan: ze zijn winterhard, zijn bestand tegen droogte en plantenziekten. Bovendien
    kunnen ze de meeste bosbranden wel overleven.

    Als er één boomsoort recht heeft op de titel 'onoverwinnelijk' of 'onsterfelijk' dan is het de olijfboom wel.

  • Een bijzondere olijf: Gordal

    De Gordal wordt in het zondoordrenkte zuiden van Spanje geoogst, waar de olijfbomen het droge klimaat gelaten ondergaan. Het is dus een Spaans olijvenras. 

    In het algemeen wordt de naam op Internet foutief vertaald als 'de dikkerd' of 'de dikzak', maar dat is niet helemaal juist: gordo is 'dik' en el gordo is daarom 'de dikkerd' of 'de dikzak'. Toch is het woord gordal wel degelijk afgeleid van gordo omdat het een ras is dat dikke, vette olijven oplevert. Ook is deze olijf ferm, vlezig en rijk van smaak en dat past dus perfect bij elkaar. 

    Dit is de olijf die synoniem is met de Spaanse tapas. Met een glas sherry en wat Spaanse ham,jamon, is het drietal in Andalucia een perfecte afsluiting van een dag.

    Door de imposante grootte is de Gordal eigenlijk perfect om te ontpitten en vervolgens met knoflook of pesto te vullen, maar er is een probleem: de pit laat zich maar lastig van de olijf scheiden. Het vlees van de Gordal blijft aan de pit vastkleven. 

    Als men de Gordal wat te klein acht om de naam met recht te dragen krijgt hij de naam Azofeiron. Dat zijn dus simpelweg kleine Gordals.

  • Een bijzondere olijf: Niçoise

    Zij, die wel eens hun vakantie aan de Zuid-Franse Côte d'Azur hebben doorgebracht, zijn vermoedelijk wel bekend met de beroemde salade Niçoise, een gerecht dat bereid wordt met heerlijke streekproducten uit het seizoen.

    Er bestaat geen vastomlijnd recept voor deze salade en men gebruikt, zoals zo vaak bij Mediterrane streekgerechten, vooral die ingrediënten die op dat moment uit de tuin kunnen worden geplukt, geoogst of gehaald.

    De salade Niçoise bestaat uit vis (veelal tonijn), tomaten (en soms andere groenten), hardgekookte eieren, anchovis en olijven. Het geheel wordt afmaakt door middel van een vinaigrette. Een klassieke Franse vinaigrette is eenvoudig te maken met drie delen olijfolie, één deel wijnazijn en naar smaak zout, peper en kruiden.

    Puristen vinden niet dat er boontjes in het recept thuishoren, want die boontjes zijn pas in het najaar rijp genoeg en dat betekent dat ze niet gedurende de zomermaanden in de salade verwerkt kunnen worden.

    De olijven die men in een salade Niçoise gebruikt zijn ook al een speciale plaatselijke variëteit met de naam – u raadt het al – de Niçoise, maar hij staat onder de Fransen ook bekend als olive noire de Nice (de zwarte olijf van Nice), Cayet, Grassenc, olive de Grasse, Pendoulier et Pleureur.

    Omdat de Franse Mediterrane kusten natuurlijk naadloos overgaan in die van de Italiaanse is het niet verwonderlijk dat deze olijven in het aangrenzende plaatsje Taggia de Taggiasca wordt genoemd.

    De Niçoise groeit aan een olijfboom met de naam La Cailletier. De Niçoises zijn weliswaar klein van formaat, maar de smaak maakt het meer dan goed. Kenners herkennen een heerlijke notige geur en smaak met vage achtergronden van drop.

    Behalve in de beroemde salade Niçoise wordt deze olijf ook gebruikt in tapanades.

  • Olijfolie en Geestelijke Aftakeling

    Het Mediterrane dieet bestaat uit een combinatie van granen, groentes, fruit, olijfolie, vis, wijn, noten en zaden. Die noten en zaden zijn wellicht het laatste puzzelstukje in dat zo gezonde dieet en een recent onderzoek onder Spanjaarden leverde op dat zij, die voldoende noten en zaden consumeerden, langer gezond bleven dan zij die dat niet deden[1].

    De term Mediterraan dieet werd al in 1960 verzonnen om de resultaten te kunnen verklaren van een epidemiologisch onderzoek, waaruit was gebleken dat – vergeleken met andere landen – binnen Griekse en Italiaanse populaties een lagere sterftekans bestond en een verminderde kans op het krijgen van kanker en hart- en vaatziekten[2].  Lees verder

  • Een bijzondere olijf: Kalamata

    De Kalamata-olijf wordt wereldwijd gezien als de meest beroemde olijvenvariëteit. Het is een grote dieppaarse tot bijna zwarte olijf met een zachte, vleesachtige textuur die genoemd is naar de havenstad Kalamata (Καλαμάτα), gelegen op het zuidelijke Griekse schiereiland Peloponnesos. Deze variëteit heeft een Protected Designation of Origin (PDO) status van de EU en dat betekent dat alleen olijven die afkomstig zijn uit het beperkte gebied Kalamata de naam mogen dragen.

    De Kalamata-olijf, de zwarte koningin onder de tafelolijven, is niet alleen zeer smaakvol, maar is vaak ook twee maal zo groot als de reguliere olijf.
    kalamata-olivesDeze olijven kunnen niet groen geplukt worden, want ze moeten handmatig geoogst worden omdat mechanische methoden voor beschadigingen zorgen. Dat betekent ook dat de Kalamata's niet kunstmatig gekleurd kunnen worden.

    Er bestaan twee methodieken om Kalamata-olijven te prepareren: de korte en de lange methode. De kortdurende methode 'ontbittert' de olijven door ze ongeveer een week lang onder te dompelen in water of een licht gezouten oplossing. Daarna worden ze in pekel en wijnazijn verpakt met daar bovenop een laagje olijfolie en schijfjes citroen. Deze olijven worden vaak in tweeën gespleten om de verwerkingstijd te verkorten. Bij de langere methode worden de olijven ook in tweeën gespleten en in zoutwaterbad gelegd om de bittere smaak kwijt te raken. Het is een proces dat wel drie maanden kan duren.

    Bestel je Kalamata-olijven hier.

  • Olijven in Bad

    We kennen groene olijven en we kennen zwarte olijven. Wanneer men olijven lang genoeg aan de boom laat hangen zullen ze afrijpen en zal hun kleur op een natuurlijke manier veranderen van groen tot donker roodachtig bruin of donkerpaarsig zwart. De eindkleur is afhankelijk van de variëteit van de aangeplante olijf. Laat je ze te lang hangen, dan worden de olijven zacht en ligt het rottingsproces op de loer. Het is dus de kunst om olijven op precies het juiste moment te oogsten.

    Maar in deze haastige wereld heeft iedereen kennelijk haast. Veel producenten van olijven willen of kunnen niet op dat juiste moment wachten en hebben een list verzonnen: ze oogsten de olijven als ze nog steeds stevig en groen zijn. En geven ze daarna een kleurtje. Groene olijven worden in bad gedaan waarin ijzergluconaat (E579) is opgelost. Door het ijzer 'roest' de olijf en krijgt een mooie uniforme zwarte kleur, zelfs donkerder dan de natuur het ooit voor elkaar zou kunnen krijgen.
    KonservoliaVoor het kleuren van een kilo olijven is slechts 15 milligram ijzergluconaat nodig en die waarde ligt ver onder de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) voor ijzer. Nu geloof ik direct de wetenschappers, die zeggen dat dit proces echt geen negatieve gevolgen voor je gezondheid oplevert, maar dat is niet het punt.

    War het om gaat is dat je de natuur niet zijn gang laat gaan. Een zwartgekleurd velletje betekent nog niet dat de olijf zelf ook precies goed smaakt. Daarom is het zo'n verfrissend gevoel dat het merendeel van de Griekse olijven hun donkere kleur hebben gekregen omdat Griekse boeren nog steeds hun werk doen met liefde voor de natuur. Die laat zich immers niet haasten.

    Had ik trouwens al verteld dat ook groene olijven tegenwoordig cosmetisch worden getint? Hun frisse groene kleur is veel te vaak het gevolg van een bad met het groene pigment chlorophyl (E140), dat op grote schaal uit brandnetels en gras wordt gewonnen.

    Mijn advies is: Pak een glas wijn, maak een heerlijke Griekse salade en wacht rustig af tot de natuur zijn creaties heeft vervolmaakt. Onthaast.

9 artikel(en)